We zijn allemaal uniek en ieder mens heeft een andere manier om Liefde en licht te leven. We zijn allemaal zo bang om te doen wat we werkelijk willen; bang om alleen te zijn, om samen te zijn, om zichtbaar te zijn, om stiller en rustiger te zijn dan je vindt dat je mag zijn. Dit gevoel van 'ik kan dit niet, want..' is het grootste en engste om te overwinnen maar ook zo ontzettend fijn, daar zijn geen woorden voor. 

​

Je patronen doorbreken en erachter komen dat dat waar je bang voor was, helemaal niet gebeurt maar dat je er juist heel warm, liefdevol, krachtig en hartverwarmend uitkomt. Een leven leven waar je echt jeZelf kan zijn, is een leven leven wat alle dagen heerlijk is, ook in moeilijke omstandigheden, ook in hele enge situaties, omdat je niet meer in de verhalen trapt die je van binnen hoort, maar loopt omdat je nou eenmaal te lopen hebt, los van de ideeën die je er bij hebt. Als je begint te beseffen dat alles wat je in je leven tegenkomt er is om je wakker te maken, uit de illusies die je hebt bedacht, word je leven, in welke omstandigheden dan ook, ongelofelijk mooi. En maakt het wereldse ook geen verschil meer voor hoe jij je voelt. Je bent dan los van de wereld en tegelijk meer hier dan ooit, omdat je langzamerhand door de verhalen heen gaat kijken en daarmee ook meer gaat ervaren hoe de wereld echt is; veel liefdevoller dan je voor mogelijk kan houden en zo veel rijker dan je ooit kon verzinnen. Je hart neemt het dan over en je hoort, ziet en voelt anders, je wordt letterlijk weer jeZelf. 

​

De weg die je dan loopt, is een weg naar binnen. Waar je niet per se de dingen wilt veranderen die je op je pad tegenkomt, maar je wilt zien waarom ze voor jou zo heftig zijn terwijl een ander er geen moeite mee heeft. Dan kan het niet aan de dingen liggen, maar alleen maar aan hoe je er zelf naar kijkt. Dat opent de deur.

​

Zo dankbaar om dit in het hier en nu leven met jou te delen. 

​

​